Smábæjarlífið er einstaklega skemmtilegt. Það þurfa allir að vera með nefið ofan í annarra manna málum og hafa mikla þörf á því að deila því með öðrum. Ef eitthvað gerist í bænum vita það allir eftir fimm mínútur. Fólk hringir á milli með tilkynningar eins og að hann Jón var eina ferðina enn að halda framhjá Gunnu og hún er búin að gefast upp á honum o.s.frv. Það sem mér finnst skemmtilegast við þetta er að fólki er alveg sama hver er hinum megin í símanum svo lengi sem að boðskapurinn kemst áfram. Svo hef ég kynnst alls konar skemmtilegum karekterum hérna. Þeir sem þekkja mig vel vita að ég hef einstaka ánægju af furðulegu fólki og safna því grimmt. Ég verð að taka nokkur dæmi:

The crazy one: Gamall kall sem hangir á börunum og lýgur þess til skiptist að hann sé njósnari fyrir Bandaríkjamenn eða Rússa.

Bæjarfíflið: Ungur strákur sem er alveg einstaklega vitlaus, fólkinu í bænum til mikillar skemmtunar.

Homminn: Hann er bara einn þannig að hann er the homm á Sauðárkróki.

Annars tekur fólk mér svona misvel hérna. Flestir eru indælir en eldra fólkið hefur forðast mig eins og það eigi lífið að leysa. Ég heyri stundum fussað þessi er nú alveg örugglega úr Reykjavík.

Ég lenti í einstaklega skemmtilegum eldri hjónum í Kaupfélaginu um daginn. Ég hljóp til að versla eina majónesdós fyrir eldhúsið og þegar ég kom var frekar löng röð á kassann. Fyrir framan mig stóðu sem sagt þessi hjón með tvær sneysafullar innkaupakerrur. Gamli maðurinn leit á mig og bauð mér að fara fram fyrir sig. Þá sneri gamla sér við og byrjaði að rífast við manninn sinn. Hún fer ekkert á undan okkur, við komum hérna fyrst og það er alveg fáránlegt að gefa henni okkar pláss o.s.frv. Svona hélt kerlingin áfram að þusa í kallinum og bölva honum fyrir þetta kurteislega boð. (Taka skal fram að þau eru frekar heyrnardauf þannig að þetta samtal átti sér stað yfir alla búðinna og þar sem allir eru svo forvitnir stoppuðu allir í búðinni og hlustuðu.)

Þegar kellingin var búin að skrækja í einhvern tíma og ég búin að brosa afsakandi í allar áttir eins og þetta væri mér að kenna. Hallar kerlingin sér svo upp að manninum sínum og ætlar að hvíslað að honum en í rauninni kallaði yfir allt: Gummi minn þetta er ein af þessum úr Reykjavík. Gaf mér svo nístandi kalt augnaráð. Þá var kallinum nóg boðið og þrumar yfir alla búðina: nú þegir þú. Svo gaf kallinn mér handabendingu að fara fram fyrir þau. Ég var orðin frekar hrædd við þessa konu og hikað svolítið við það að fara fram fyrir þau af því að þetta var orðin svo mikil sena. Þá sneri kella sér að mér og sagði: Komdu þá ef þú þorir... Ég brosti bara og smegði mér fram hjá þeim og stakka af. Já svona getur verið mikið mál að versla majónesdós á Sauðárkróki.

Nú er ég væntanlega búin að drepa alla úr leiðindum með majónessögunni þannig að ég kveð í bili.